Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Nawiguj w górę

Bariery Giovaniniego

Jedną z inicjatyw Komisji Europejskiej, która miała służyć integracji rynku kapitałowego, było powołanie grupy ekspertów (tzw. Grupy Giovanniniego). Wyniki prac Grupy zostały przedstawione w dwóch raportach opublikowanych kolejno w latach 2001 i 2003 (Pierwszy Raport Giovanniniego (2001): "Cross-border clearing and settlement arrangements in the European Union", Drugi Raport Giovanniniego (2003): "Second report on EU Clearing and Settlement Arrangements").

 

W pierwszym raporcie zidentyfikowanych zostało 15 barier (nazywanych później barierami Giovanniniego) - utrudniających prowadzenie efektywnego rozrachunku i rozliczeń transgranicznych na rynku papierów wartościowych w Unii Europejskiej. Zdefiniowane bariery dotyczyły trzech obszarów:
  • wymagań technicznych i praktyk rynkowych: m.in. różnic w stosowanej technologii informatycznej, ograniczenia możliwości bezpośredniego korzystania z systemów rozliczeniowych dla instytucji z innych krajów, różnych długości cykli rozliczeniowych, monopolu instytucji depozytowych w dziedzinie przechowywania papierów wartościowych wyemitowanych w danym kraju,
  • procedur podatkowych: m.in. wprowadzenia w niektórych krajach podatku od zawarcia transakcji, monopolizacji rozliczania podatku transakcyjnego, niespójności i skomplikowanych zasad opodatkowania w krajach członkowskich,
  • rozwiązań prawnych: m.in. różnego pojmowania prawa własności w różnych państwach członkowskich, różnic dotyczących definicji prawnych - np. zastawu, finalności rozliczenia, różnego określenia momentu przejścia prawa własności.

 

Drugi raport koncentrował się na działaniach umożliwiających przezwyciężanie barier Giovanniniego, tym samym wskazując propozycje rozwiązań oraz instytucje i organizacje, które miałyby być odpowiedzialne za ich wdrażanie. W gronie wspomnianych instytucji znalazły się m.in. Europejskie Stowarzyszenie Depozytów Papierów Wartościowych (ECSDA), Europejski Bank Centralny (ECB), Komitet Europejskich Regulatorów Papierów Wartościowych (CESR), SWIFT (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication), a także rządy państw członkowskich, koordynowane przez Radę Unii Europejskiej. Raport wskazał także na konieczność ścisłej współpracy pomiędzy instytucjami tworzącymi rynek kapitałowy a organami rządowymi i nadzorczymi.

Ostatnia aktualizacja:30-12-2011 Do góry